Bring On The Heartache!

Panahon na para maging masokista.

Alam niyo kung papano nagwo-work ang vaccination? Yung ie-expose ka sa virus or bacteria or whatever pathogen na nagdadala ng sakit na yun para gumawa ang katawan mo ng defense system para pag dumating na yung full-blown sakit later, may panglaban ka na, hindi ka na gaanong magkakasakit.

Naisip ko, kung ganun din kaya ang gawin ko sa heartache, darating kaya ang panahon na hindi ko na yun mararamdaman? Magiging manhid na ako? Na kahit na ma-inlove ako, hindi ko mararamdaman yung sakit na kasama nun?

Naawa na ako sa component ko, puro lovesong ng mga taong heartbroken ang tinutugtog niya. Pinapaalala ko sa sarili ko kung gaano kasakit magmahal. Lalo na kung yung taong minahal mo ay hindi ka kayang mahalin, o hindi ka pwedeng mahalin.

Hindi ko nga alam kung anung mas masakit... yung malaman mong kahit na mahal na mahal mo siya, alam mong hindi ka niya kayang mahalin the way you want him to or yung alam mong mahal ka rin niya pero hindi pwede dahil sa maraming mga bagay na nakapaligid sa inyo. Basta kung alin man sa dalawa, one thing's for sure. Masakit.

Sa ngayon, naawa naman ako sa kapatid ko (nanood ng TV sa room ni mama) at sa mga kapitbahay namin. Dahil naka-maximum ang sounds sa kwarto ko. Ni pagtunog ng cellphone ko, hindi ko marinig. Partida, naka level five din ang volume niyan. Pinupurga ko ang tenga ko sa isang kanta ng Orange and Lemons.

---
"Lihim"

'Di na malilimutan pa
Sa bawat sandaling ako'y iyong hagkan
Ang iyong mga halik

Sana'y wag nang matapos pa
Aking nadarama sa twing kapiling ka
Ako'y nasasabik

Sa'yo lamang ilalaan
Ang isang ligayang walang hanggan
Kahit pa nagsasama tayo
Sa isang kasalanan

Bihag tayo ng panahon
At pagkakataong puno ng pangamba
Ika'y mawalay pa

Sana'y wag nang matapos pa
Aking nadarama sa twing kapiling ka
Ako'y nasasabik

Sa'yo lamang ilalaan
Ang isang ligayang walang hanggan
Kahit pa nagsasalo tayo
Sa isang kasalanan

'Di na mahalaga
Ang sasabihin nila
Basta't may pag-ibig
Sa 'ting dalawa
---

Favorite ONL song namin ni Orange Chucks yan eh. Actually favorite naming pareho ang ONL. But no, hindi yan para kay Orange Chucks ha. (OC, hindi ka na nagba-blog. Busy-busyhan?) Ang ONL song na bagay samin ni OC ay Chatter's Tale. Nyahahahaha! (Peace tayo, OC)

Ayan na nga ba ang sinasabi ko, nakikisama ang panahon sa pagiging masokista ko. Bumubuhos na ang ulan. Masarap umiyak pag umuulan. Masarap alalahanin ang mga bagay na nagpaiyak sa'yo. Lalo na pag mag-isa ka lang, at alam mong yung taong gusto mong makasama ay may kasamang iba. O may ibang iniisip.

Ayan na nga, unti-unti nang bumabalik lahat.

Nung panahong nagmahal ka, pero kaibigan lang talaga ang turing niya sa'yo. Yung tipong handa kang sundan siya kung san man siya pumunta pero itinaboy ka lang niya.

Nung panahong nagkamali ka ng desisyon, akala mo, kaya ka niyang hintayin. Pero hindi pala. Paglingon mo, wala na siya.

Nung panahong pinaniwala kang mahal ka niya pero may iba pala siyang gusto sa'yo. At hindi mo kayang ibigay yun.

Nung panahong minahal mo siya nang sobra at handa kang ibigay kahit anung hingin niya pero nalaman mong hindi ka niya kayang ipaglaban. Na sa konting tuksong lumapit mawawala nalang lahat ng pinagsamahan niyo.

Nung panahong binago mo pati sarili mo, tanggapin ka lang niya. But even that was not enough.

At ngayon. Itong panahong ito.

Panahong gusto mo sanang magmahal ulit. At nung nakita mo ang taong gusto mo sanang mahalin. Alam mong hindi pwede. Na kahit sa unang pagtatagpo palang, iba na ang naramdaman mo.

Hindi ako naniniwala sa love at first sight. Pero bakit ganito? Pinilit kong umiwas but somehow my feet led me to him one afternoon. And I've been thinking about him constantly ever since. And I hate it.

I told myself that love shouldn't be in my sphere yet. I have lots of things to do, places to go and explore. But why does it have to come now, and in the least likely of all people?

So now, I remind myself of how I was hurt before, knowing that this new story will just end up in tears, so as not to subject myself to greater pain later, I am slowly feeding myself small doses of pain now. Call it pain immunization.

But then again, from experience, I know that not all vaccinations work.

When I was a toddler, my pediatrician gave me measles shots but when I was five years old, I still had measles. I was hospitalized for days. I almost died.