Twenty-Oh-Six Part I

Hay, malapit nanamang matapos ang taong kasalukuyan. By next month, magsisimula na ang taon that will mark my 25th year of existence. Nakakaaliw ang taong ito. It started off quite sluggish pero later on, medyo bumilis ang takbo and I felt good about myself again.

Lessons?

Ay marami.

Lessons tungkol sa life, sa love, sa career.

Ngayong taong ito, natututo akong tumayo sa sarili kong mga paa. Natuto akong tanggapin ang mga pagkukulang ko at subukang punan yun. Natutunan kong gustuhin ko mang maging perpekto para sa ibang tao, kung ako mismo ay hindi perpekto ang tingin ko sa sarili ko, hindi yun kailanman mangyayari.

At higit sa lahat, natutunan kong tanggapin kung sino talaga ako. At hindi man ako kuntento pa sa kung ano ako, at least masaya ako. At sa wakas, nagkakaroon na ng direksyon ang buhay ko.

Para sa mga taong pumasok, lumabas at nanatili pa rin ngayon sa buhay ko, iisa-isahin ko kayong lahat pero teka... teka muna. Hindi ko pa rin kasi alam kung saan ko sisimulan. Ayokong madaliin, baka meron akong makaligtaan.

Basta ang masasabi ko nalang muna, marami akong gustong sabihin, hindi ako magpapaliwanag. Kung umalis kayo, okay lang. Kung nandito kayo dahil may vested interests kayo, huwag na tayong magplastikan. At para sa mga totoo... cheers! May surprise ako sa inyo sa gitna ng taon.

Marami akong namimiss. Marami akong gustong tanungin ng "BAKIT?"

Bakit mo ako sinaktan?

Bakit mo ako iniwan?

Bakit mo ako pinaasa?

Pero hindi nalang. Masaya na kayo. At alam kong mahahanap ko rin ang happiness ko. Kahit na hindi kayo ang kasama ko.

Kasi in the end naman nasasakin ang blame.

Bakit ako nagpakasakit?

Bakit ako nagpaiwan?

Bakit ako umasa?

Sa ngayon, eto muna. Sa susunod na yung iba.